علی علی‌احمدی؛ رتبه ۱۵ منطقه ۲ رشته ریاضی

علی علی‌احمدی؛ رتبه ۱۵ منطقه ۲ رشته ریاضی | روایت یک مسیر صعودی و حساب‌شده

امروز در خدمت علی علی‌احمدی، رتبه ۱۵ منطقه ۲ در رشته ریاضی بودیم؛ دانش‌آموز تیزهوشان علامه حلی کرمان که مسیر کنکورش را از همان سال‌های ابتدایی دبیرستان جدی گرفت و قدم‌به‌قدم جلو آمد. در گفت‌وگویی که دکتر کرمی با علی داشت، درباره بخش‌های مختلف این مسیر صحبت شد؛ از ساعت مطالعه و تست‌زدن گرفته تا نهایی‌ها، گوشی، مدرسه، آزمون‌ها و حتی روزهایی که شرایط سخت‌تر از همیشه بود.

علی از ابتدای سال دهم مطالعه جدی برای کنکور را شروع کرد و از تابستان دهم به یازدهم با مشاوره آقای درودی، روند منظم‌تری به خودش گرفت. شاید جالب باشد بدانید که مطالعه‌اش از حدود ۴ ساعت شروع شد و حتی گاهی ممکن بود چند ساعت فقط صرف یک درس مثل شیمی شود! اما به‌مرور و با برنامه‌ریزی دقیق‌تر، مطالعه‌اش شکل منظم‌تری پیدا کرد و به حدود ۷ تا ۷.۵ ساعت مطالعه مفید رسید. نکته مهم برای علی، فقط زیاد درس خواندن نبود؛ تمرکز اصلی روی کیفیت و راندمان مطالعه قرار داشت.

یکی از موضوعات جالب این مصاحبه، میزان تست‌زدن علی است. او در سال دهم، باکس‌های ۱۰۰ تستی داشت و در بعضی هفته‌ها تعداد تست‌هایش به حدود ۲۰۰۰ تست می‌رسید؛ سهم قابل‌توجهی هم به درس ریاضی اختصاص داشت. اما خودش تأکید می‌کند که تست‌زدن بدون داشتن پایه مفهومی قوی کافی نیست. برای درس‌هایی مثل ریاضی و فیزیک، ابتدا مفهوم را یاد می‌گرفت، ویدئوهای آموزشی را آفلاین می‌دید و حتی وقتی مدرس برای حل سؤال مکث می‌کرد، خودش هم دست به قلم می‌شد و سؤال را حل می‌کرد؛ بعد از آن بلافاصله سراغ تست می‌رفت.

دکتر کرمی از علی درباره کنترل گوشی هم پرسید؛ موضوعی که احتمالاً برای خیلی از کنکوری‌ها آشناست! علی معتقد است قرار نیست گوشی کاملاً از زندگی دانش‌آموز حذف شود؛ حتی خودش هم بازی می‌کرد و از گوشی استفاده داشت. اما نکته اینجاست که دانش‌آموز باید بتواند خودش استفاده از گوشی را کنترل کند، چون استفاده بی‌هدف از آن مستقیماً تمرکز را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

در بخش دیگری از گفت‌وگو، علی درباره ترکیب مدرسه و کنکور توضیح داد. او معمولاً از بودجه‌بندی آزمون‌ها جلوتر بود و به همین دلیل مطالبی که در مدرسه تدریس می‌شد، برایش مرور دوباره محسوب می‌شد. برای آزمون‌ها هم ماز و قلم‌چی را دنبال می‌کرد و آزمون‌های جامع آلفا را نیز شرکت می‌کرد. بعد از هر آزمون، اول سراغ تست‌های نزده می‌رفت تا بفهمد مشکلش بیشتر مفهومی بوده یا مدیریت زمان و بعد پاسخ‌های غلط را بررسی می‌کرد.

اما یکی از مهم‌ترین بخش‌های مصاحبه، صحبت درباره تعادل بین کنکور و امتحانات نهایی بود. نتیجه این برنامه‌ریزی هم مشخص است: معدل یازدهم علی ۱۹.۹۵ و معدل دوازدهم او ۱۹.۹۱ بوده است. او توضیح می‌دهد که از مهر به بعد، بخشی از زمانش را به دروس عمومی اختصاص می‌داد و دروس تخصصی را با تمرکز کنکوری پیش می‌برد و در ادامه برای نهایی‌ها جمع‌بندی می‌کرد.

حتی شرایط سختی مثل جنگ هم باعث نشد مطالعه علی کاملاً متوقف شود. خودش می‌گوید هفته اول از نظر روحی سنگین بود و طبیعتاً روی راندمان تأثیر گذاشت، اما هیچ روزی درس خواندن را کاملاً رها نکرد.

در نهایت، شاید مهم‌ترین پیام علی برای داوطلبان این باشد که مسیر کنکور قرار نیست همیشه یک خط صاف و بدون افت باشد. ممکن است بعضی روزها احساس کنید خسته‌اید یا به یک بن‌بست رسیده‌اید؛ مهم این است که دوباره نقطه‌ای برای شروع پیدا کنید و ادامه بدهید. برای علی، حتی گاهی شروع کردن با یک مبحث موردعلاقه مثل شیمی، کمک می‌کرد دوباره به مسیر برگردد.

و یک نکته دیگر که در صحبت‌های علی و دکتر کرمی خیلی پررنگ بود: تعادل. علی در کنار درس خواندن، برای تفریح هم زمان داشت و معتقد بود مطالعه طولانی و بی‌کیفیت قرار نیست نتیجه بهتری بسازد. به نظر او، یک مسیر چندساله را باید «آهسته و پیوسته» جلو برد؛ نه با فشار افراطی و ساعت‌های مطالعه غیرمفید.

اگر می‌خواهید بدانید علی دقیقاً چطور از سال دهم مسیرش را ساخت، چطور آزمون‌هایش را تحلیل می‌کرد، چه نقشی دوستانش در پیشرفت او داشتند و خانواده‌اش چطور بدون فشار اضافه همراهش بودند، پیشنهاد می‌کنیم مصاحبه کامل دکتر کرمی با علی را از دست ندهید. این گفت‌وگو فقط درباره رتبه ۱۵ نیست؛ درباره ساختن یک مسیر درست برای رسیدن به یک نتیجه بزرگ است.